Σε τεντωμένο σχοινί

Στη σύνθεση «Σε τεντωμένο σχοινί», ο δημιουργός καταθέτει μια εικαστική πραγματεία πάνω στην ανθρώπινη ορμή και την άρνηση του συμβιβασμού με το σκοτάδι. Το έργο, μέρος της συλλογής «Όμορφα αισθήματα, όμορφες πόλεις», δεν αποτελεί μια απλή τοπιογραφία, αλλά μια χαρτογράφηση της επιθυμίας, εκεί που τα όρια της πόλης συναντούν το άπειρο του ορίζοντα.

Με επιβλητικές διαστάσεις (75,5 x 33 x 5,6 cm), το έργο διαθέτει ένα ασυνήθιστο βάθος που επιτρέπει στα υλικά να αναπνεύσουν και να αφηγηθούν μια ιστορία εξέλιξης. Η βάση από σύνθετο ξύλο, δουλεμένη με επαγγελματικά ακρυλικά χρώματα, αποδίδει την πόλη όχι ως στατικό φόντο, αλλά ως έναν ζωντανό οργανισμό που περιμένει την αυγή. Η καταλυτική παρέμβαση του συρμάτινου και χυτού μπρούτζου προσδίδει στη σύνθεση μια τρισδιάστατη ένταση. Το μέταλλο εδώ λειτουργεί ως ο αγωγός της ελπίδας· οι γραμμές του μπρούτζου παγιδεύουν το φως, δημιουργώντας μια αίσθηση ακτινοβολίας που προετοιμάζει τον θεατή για την έλευση του ήλιου.

Στην καρδιά της σύνθεσης, οι μορφές βρίσκονται σε κίνηση. Δεν είναι στατικοί παρατηρητές, αλλά δρομείς της ζωής. Το οπτικό συμπέρασμα του δημιουργού, «Ο ουρανός έδειχνε μακριά, μα εκείνοι είχαν ήδη ξεκινήσει», συνοψίζει την ουσία της ανθρώπινης περιπέτειας. Η απόσταση από το όνειρο (τον ήλιο) μπορεί να φαντάζει χαοτική, όμως η πράξη της εκκίνησης είναι αυτή που ήδη κατακτά το αποτέλεσμα. Οι μορφές, πλασμένες από μπρούτζο, μοιάζουν να αψηφούν τη βαρύτητα της καθημερινότητας, προσανατολισμένες προς μια πηγή φωτός που, αν και δεν φαίνεται ακόμα πλήρως, είναι ήδη παρούσα στην αποφασιστικότητά τους.

Ο κριτικός θεατής θα διακρίνει μια ιδιότυπη ποιητική των υλικών και των όγκων. Το αξιοσημείωτο πάχος του έργου (5,6 cm) δημιουργεί έντονες σκιές και αναζωπυρώνει τον διάλογο ανάμεσα στο σταθερό ξύλο και το δυναμικό μέταλλο. Το έργο αυτό δεν είναι απλώς μια διακοσμητική επιφάνεια· είναι ένας εικονογραφημένος στοχασμός για τη γενναιότητα που απαιτείται για να κυνηγήσει κανείς το δικό του φως. Είναι μια υπενθύμιση ότι η «Μαγεία» των πόλεων δεν βρίσκεται μόνο στα κτίρια, αλλά στις ψυχές εκείνων που τολμούν να κοιτάξουν ψηλά και να ξεκινήσουν τη διαδρομή, όσο μακρινός κι αν φαντάζει ο προορισμός.